به یاد استاد منصور انوری

بسم‌الله

جناب استاد منصور انوری، با عزت و احترامی مثال زدنی، میهمان خورشید توس و سرچشمه نفوس در رواق مادرمان حضرت زهرا سلام الله علیها شدند. جایی در نزدیکی استاد سعید تشکری و علی صفوی‌شاملو که آن‌ها هم اهل ادب و کلمه و کتاب بودند، برای ابدیت آرمیدند و خورجین کلمات خود را با خود به سرای آخرت بردند.

زیر تابوت این بزرگ مرد ادبیات فارسی و حماسی، حقیقتا متحیر بودم. متحیر از آنکه شخصیتی چنین به تمامه فرهیخته، بتواند نزدیک به ۲۰ جلد رمان ایرانی بنویسد که تنها ۱۲ تای آن فقط "جاده جنگ" است و باقی با عنوان "گذرگاه" به چاپ رسیده؛ سه جلد "از عشقاباد تا عشق‌آباد" و بعد هم در تمنای نوشتن برای حماسه بزرگ "عاشورا" باشد؛ یا برای سریال ارزشمند "درچشم باد" نزدیک به ۱۳ قسمت، سیناپس نگارش کند و هنوز هم در تمنای نوشتن باشد.

شگفتا از وسعت دریای واژگان و ذوق ادبی و آن سلوکی که به او کمک میکرده تا بتواند معرفت و حقیقت جاری در عالم را به کلمه تبدیل کند. به حق، او در اقیانوس کلام با همه کم صحبتی‌اش و در مهر آل الله با همه ادبش غرق بود و امروز هزاران قصه ناگفته را در رگ تاگ خوش‌ثمرش، به آن سرای برد.

نام و یادش نکو باد و جوار مادرمان حضرت زهرا سلام الله علیها و امام شهید و فرزانه جمهوری اسلامی ایران، نصیب و روزی او باد.

حجت امانیان