قهرمان یا قهرمانان؟

امیر عباس گلستانی | قهرمان فیلم‌های حماسی و بزرگ، آن کسی است که با یک تصمیم و یک اقدام، تأثیری شگرف بر جهان اطراف خود می‌گذارد. اما ما این موضوع را نادیده می‌گیریم که اغلب انسان‌ها، قهرمان یک قصه بزرگ نیستند! در دنیای جادویی سینما، تعداد سیاهی‌لشکرها خیلی بیشتر از شخصیت‌های اصلی است، اما آن‌ها حقیقتاً انگار وجود ندارند. در نبرد بزرگ بین رهبران و پادشاهان و فرماندهان، آن‌ها کسل‌کننده‌ترین و بی‌معناترین زندگی ممکن را دارند. و ناگهان در گوشه‌ای از آن دنیای جادویی می‌میرند و کسی به مرگ آن‌ها کوچکترین توجهی نمی‌کند!
این فقط گوشه‌ای از توهمی‌ست که سینما به انسان می‌دهد. یا بزرگ و مشهور و تأثیرگذار هستی، یا اصلا وجود نداری!
مهم‌ترین چیزی که در پی این تأثیر نادیده گرفته می‌شود، روح جمعی‌ست. در جنگی که گذشت، آن چیزی که ایران ما را مقاوم و استوار نگه داشت، روح جمعی بود. هرکدام از این مردم، سرداران نبرد با دشمن بودند. دشمنی که برخلاف ما، فاقد این روح جمعی‌ست و از سربازان تا سرداران و سیاستمداران آن، حول محور پول و منفعت مادی دور هم جمع شده‌اند. روح و وجدان جمعی اگر انسان‌ها را به یکدیگر پیوند دهد، پیکره‌ای خواهد ساخت که هزاران برابر از قهرمان‌های فیلم‌ها بزرگتر است. و معادله نبرد نهایی را نهایتا این پیکره واحد رقم خواهد زد، نبردی که تخت آهنین ظلم را در این دنیا نابود خواهد کرد!