هم فعال اجتماعی بود و هم هنرمندی مستعد

به گزارش روابط عمومی حوزه هنری خراسان رضوی، درسومین شب خاطره روایت آلبوم های جنگی که با حضور جمعی از هنرمندان وخانواده شهدا برگزار شد و با مرور تصاویر این شهید و هم رزمانش در جبهه جنگ و دانشگاه گذشت.
شهید مهدی منصوب سال 1342 در مشهد به دنیا آمد و سال 1360 در جبهه های حق علیه باطل حضور یافت. این رزمنده هنرمند مشهدی در آخرین اعزامش در سال 1366 به مناطق عملیاتی جنوب رفت و به عنوان دانشجوی مهندسی عمران دانشگاه گیلان و عضو واحد اطلاعات و عملیات لشکر 21 امام رضا(ع) فداکاری ها و ایثارگری های فراوانی از خود باقی گذاشت

فعال اجتماعی و هنرمند مستعد
مهدی بردبار، هم رزم شهید منصوب، در دوران دانشگاه در آغاز این گردهمایی با اشاره به اهمیت تحصیل برای این شهید گفت: در آن دوره اگر کسی دانشگاه قبول می شد این گونه بود که آینده خود را تضمین کرده بود. منتهی نکته اینجاست که امثال این شهید دانشگاه را نیز ابزاری می دیدند برای مبارزه و فعالیت های مذهبی و انقلابی. او البته به گفته بردباری دستی بر هنر هم داشت: شهید منصوب خطاطی می کرد و دستی در نقاشی هم داشت. وجود او با توجه به قابلیت های مدیریتی و علاقه مندی اش به مباحث هنری و همچنین هنر ذاتی اش می توانست اتفاقات خوبی را رقم بزند. گروه سرود و تئاتر نیز راه انداخته بود. اینکه هنر چقدر می تواند تأثیرگذار باشد و چقدر می تواند در سوق دادن جوان ها به مسیر درست نقش درستی ایفا کند، یکی از نمونه هایش شهید منصوب است. نوای خوبی هم داشت و نوحه می خواند و برای این کار از آهنگران و کویتی پور الگو می گرفت. وقت هایی که به اردو می رفتیم یا برای عزاداری دور یکدیگر جمع می شدیم، او نوحه خوان مجلس ما بود و یک تنه بسیاری از نیازهای گروه بسیج دانشجویی را رفع می کرد. در فعالیت های اجتماعی نیز به شدت فعال بود و کناره نمی گرفت. او به قدری از استعداد بالایی برخوردار بود که با صرف یک مدت زمان کم می توانست بهترین نتیجه را بگیرد.

اگر کارت دانشجویی اش را نمی دیدم نمی فهمیدم مهندس عمران است
احمدپور، دیگر هم رزم شهید منصوب در ادامه این نشست به این نکته اشاره کرد که او در جزیره مجنون در یگان اطلاعات و عملیات لشکر ۲۱ امام رضا(ع) حضور داشت و از سال ۶۲ که عملیات آفندی در جزیره خیبر انجام شده بود، عملیات ها تنها پدافندی بود. لشکر ۲۱ امام رضا(ع) در جزیره مجنون یک اجتماع را تشکیل می دادند. آن شهید در میانه میدان مین شناسایی شد. او در پانزده متری منطقه عملیاتی دشمن بود. در چنین شرایطی جمع آوری پیکر رزمنده ها دشواری زیاد داشت، اما به هر حال توانستیم پیکر او را برگردانیم.او در ادامه صحبت هایش درباره خصوصیات اخلاقی این شهید نیز یادآور شد: تکبر و غرور و خودخواهی یکی از ویژگی هایی است که در اغلب افرادی که شهید می شوند وجود ندارد. من اگر کارت دانشجویی او را نمی دیدم نمی دانستم مهندس عمران است. یک ویژگی دیگر او این بود که اهل محاسبه و معامله گری نبود. توجهی نداشتند کاری را که می خواهند انجام بدهند به نفعشان است یا به ضررشان. درواقع یکی از ویژگی های بارز وی سکوتش بود و فعالیت های روی زمین مانده را بدون اینکه کسی بگوید، انجام می داد.

همان جایی که بوسیده بودم، ترکش خورده بود
مادر این شهید نیز در یادواره ای که برای فرزندش برگزار شد گفت: کسی که در راه خدا شهید شود، لازم است از همه چیز بگذرد تا جانش را فدای اسلام کند. مهدی منصوب پسری مظلوم و اهل کار بود و به دیگران کمک می کرد. از همان ابتدای انقلاب وی به جریان انقلاب کمک می کرد، البته هیچ زمانی مانع رفتن فرزندان خویش به جبهه نبودم. دفعه آخری که به جبهه رفت، زیر گلویش را بوسیدم. روزی هم جنازه اش را آوردند، همان جایی که بوسیده بودم، ترکش خورده بود. او در وصیت خود تأکید کرده بود گریه نکنم و لباس مشکی نپوشم. خداوند بر ما منت نهاد که فرزندمان شهید شد.

هیچ گاه عصبانیتش را ندیدم
سردار غفورپور، دیگر هم رزم شهید نیز در این برنامه گفت: خلقیات این شهید بسیار به آنچه مادرش گفت، نزدیک بود. او نخستین دفعه ای که به جبهه رفت، به کردستان رفت و من در بخش ادوات مربی اش بودم. او به سرعت آموزش ها را فرا می گرفت. او فرشته ای بود که حضور در این فضا او را راضی نکرد و سراغ اطلاعات و عملیات رفت. نان حلال و دامن پاک موجب پرورش چنین فرزندی شد. من در مدت همکاری با او هیچ گاه عصبانیت وی را ندیدم.